"آقای اسكروج در سینمای سه بعدی!"

همۀ ما داستان را می‏دانیم. بعد از اینكه در آستانۀ كریسمس این مرد خسیس و تلخ به نام "ابنیزر اسكروج" توسط چهار روح ملاقات می‏شود، در آخر یك گفتگو ساده و معمولی با دوستش كل داستان را شكل می‏دهد.

فیلم جدید دیزنی دقیقا همان چیزی است كه ما از یك استدیوی حرفه‏ای كه قبلا فیلم‏های Mickey’s Christmas Carol در سال ۱۹۸۳ و A Muppet Christmas Carol در سال ۱۹۹۲ ساخته است را انتظار داشتیم! این فیلم نه تنها فقط یك كارتون سه‏بعدی با حس ماجراجویانه است بلكه با استعدادهای خیره كنندۀ Jim Carrey، Gary Oldman، Bob Hoskins و Robin Wright Penn خیلی مردانه و شجاعانه این داستان قدیمی را به مخاطب امروزی خود بدون محدودیت می‏رساند. در دنیایی كه پر شده است از صحبت‏های سیاسی و بنیادگرایی‏های مذهبی، این فیلم به سادگی می‏گوید كه كریسمس در باورهای اساسی انسان‏ها ریشه دوانده است كه این باورها مردان و زنان را در زندگیشان قوی‏تر كرده است. چیزی كه یك ملت را قوی خواهد ساخت. توانایی ما هرگز به میزان پولی كه می‏توانیم چپاول كنیم بستگی ندارد بلكه به قلب ما برمی‏گردد! این داستان به ما می‏گوید كه برای بقا به ایمان نیاز داریم و این واقعیت ساده باعث می‏شود كه ما از درون قوی شویم.

در زمانی كه در ملت‏ها مختلف به خاطر حرص و آز شركت‏های بزرگ میزان بیكار روبه رشد است و مسیحیان هم باید ایمان خود را سانسور كنند، دیدن این فیلم كه شجاعانه به یكسری از این مسائل می‏پردازد بسیار لذتبخش خواهد بود. درست است كه توسط فن‏آوری‏های پیشرفته در صنعت انیمیشن، شكل و شمایل داستان مدرن شده است اما هنوز از همان زبان اصلی چارلز دیكنز در فیلم استفاده شده است. و این بسیار مشهود است كه این داستان كار عشق بوده است.

"نغمۀ شاد كریسمس" در اصل برای دنیایی نوشته شده است كه چارلز دیکنز در آن دولت بریتانیایی را می‏دید كه مجموعه ای تغییرات در سیستم های اجتماعی به عنوان "قوانین فقر" ایجاد كرده بود، تغییراتی كه چیزهای دیگر را نیز دربر می‏گرفت ،افرادی كه برای رسیدن به رفاه شخصی از به كارگیری كودكان در كارگاه‏های خود اجتناب نمی‏كردند و این كودكان در بسیاری از مواقع تا حد مرگ كار می‏كردند. دیکنز ، از طریق نوشته‏های خود، از مردم خواسته بود كه این مخمصه‏ای را كه از طریق انقلاب صنعتی به آن دچار شده بودند را ببینند و بدانند كه چطور به سمت فقر پیش می‏روند! و چطور تعهدات دولت و جامعه به صورتی غیر انسانی این امر را پیش می‏برند.

چون این مسائل رو به رشد بود، دیکنز از طریق شخصیت‏های داستان خود این موارد را همچون "بی‏توجه‏ای" و "حس خواستن" را به نمایش كشیده است. این زمانی است كه دیكنز فكر می‏كند به جز سیاه چالی ناشناخته‏، جای دیگری برای افرادی مثل اسكروج كه به واسطۀ وضع مالی خوب، خود را بر كرسی قضاوت بر علیه فقیران می‏دانند، وجود ندارد!!!

شما می‏توانید این فیلم را باتمامی اعضای خانوادتان ببینید. ممكن است كه كوچكترها كمی خسته شوند ولی حتما دیدن سواری حیرت انگیز اسكروج در شب همه را به وجد خواهد آورد. در این فیلم به دلیل استفاده از زبان شاعرانه و قدیمی داستان دیكنز هیچ گونه كلمات كفرامیز و غیر معقول بكار برده نشده است.

تا آنجایی كه به جلوه‏های ویژه بر‏میگردد، فیلم بسیار زیباست! زحمت زیادی برایش كشیده‏اند و توجه خاصی به همه جزییات شده است، از دكور و لباس گرفته تا منازل و صحنه‏ها. نگاه چشمان و حالات صورت هر شخصیت بسیار خیره كننده است، نماهای بسته آنقدر از جزئیات پرشده‏اند كه شما می‏توانید تمامی منافذ صورت اسكروج را ببینید. ذرات برف بقدری واقعی بودند كه من می‏خواستم دستم را دراز كنم كه برف بر كف دستم بنشیند. صحنه‏ای كه اسكروج به زمانها و مكانهایی در گذشته، حال و آینده فرستاده می‏شود، به مانند سوار شدن یك قطار وحشت در یكی از شهربازی‏هاست! مطمئن باشید كه پشیمان نمی‏شوید.

من می‏بایست استدیوی دیزنی را برای حفظ كردن جزئیات داستان تحصین كنم، نه فقط برای حفظ دیدگاه سیاسی دیكنز بلكه برای حفظ مضمون آشكار مذهبی آن. آنها بدون هیچ خجالتی تمامی آهنگ‏ها را پخش كردند. حتی شعرهایی كه دربارۀ خداوندی عیسی مسیح و پادشاهی او و نجاتی كه برای جهان آورده است هم در فیلم دیده می‏شوند.

البته افرادی هستند كه ممكن است بگویند داشتن ارواح در یك داستان كریسمسی بسیار هم مسیحی نیست! درصورتی كه باید توجه داشته باشیم داستانهایی از قبیل "نارنیا" نوشتۀ سی.اس لوئیس، پیغام بسیار غنی برای همۀ سنین دربارۀ مبارزات ایمان و ارزشهای مسیحی در لباس تخیل داشته‏اند.

داستان "نغمۀ شاد كریسمس" به عنوان كیفرخواستی در مقابل انقلاب صنعتی و نظام سرمایه داری در اوایل قرن نوزدهم دیده می‏شد و به بازگشت یكی از تعطیلات برای شادی و جشن و سرور در انگلیس و آمریكا پس از یك مدت متانت و سركوب تبدیل شد. نغمۀ شاد كریسمس داستانی است برای همۀ سنین كه از تاریخ اولین چاپش در ۱۹ دسامبر ۱۸۴۳ هیچ گاه از قفسه‏های كتابفروشی‏ها دور نشد و همچنان هم چاپ می‏شود و به صورت فیلم، اپرا و دیگر شكل‏های ارزشمند به نمایش درآمده است. به امید آنكه خدا همچنان به بركت دادن پیام این فیلم كه ایمان، امید و داشتن قلب مسیحی كه دادن بدون شرط است بپردازد! نه فقط در طول كریسمس بلكه در تمامی روزهای سال.

خدا هیچگاه زندگی كه ما را از فقر به ثروت ببرد را وعده نداده است. زندگی هیچگاه بدون درد و نگرانی نخواهد بود. ولی آنچه كه وعده داد است، فراهم كردن احتیاجات ماست بی‏تردید. شاید الان زمان خوب باشد كه با خدای خود خلوت كنیم و ببینیم كه در كلامش در رومیان۸:‏۳۲ به ما چه می‏گوید: